Expo
'NIET ALLEEN
mijn verhaal'
De expo waarbij iedereen die seksueel misbruik, seksueel geweld of seksueel grensoverschrijdend gedrag heeft meegemaakt kan voelen: ik ben niet alleen. En.. een expo die de ogen van 'de buitenwereld' opent. We maken het onzichtbare zichtbaar. Dat wat zo vaak in het donker gebeurt, waar niemand het ziet. Dat halen we naar het licht.
Volgende expo:
29, 30 en 31 mei in Nijmegen!
Krachtig, intens, confronterend & helend...
(Volgens bezoekers dan hè. En eerlijk gezegd, ben ik het wel met ze eens.)
Youtube inhoud kan niet getoond worden met je huidige cookie-instellingen. Selecteer "Toestemmen & tonen" om de inhoud te zien en de Youtube cookie-instellingen te accepteren. Meer info kun je lezen in onze Privacyverklaring. Je kunt je altijd weer afmelden via je cookie-instellingen.
'NIET ALLEEN mijn verhaal' is de expo over seksueel geweld, seksueel misbruik en seksueel grensoverschrijdend gedrag, waarin de ervaringen van meer dan 1900 mensen zijn verwerkt.
"Wat als je zo veel wil zeggen, maar je het begin niet vinden kan?
Wat als schaamte overheerst, zodat je niet meer naar buiten of naar binnen kan?
Wat als niemand ziet, wat wel gezien moet worden?
Wat als woorden te veel, maar je toch stil bent geworden?"
Hoe ziet de expo er uit?
De expo bestaat uit een theatrale intro & verschillende kunst-projecten. Aan het eind sluiten we weer samen af.
Theatrale intro 'Het is maar seks meisje'
In neem je mee in de wereld van seksueel misbruik, seksueel geweld en seksueel grensoverschrijdend gedrag. En niet alleen dat. Ik ga je vooral meenemen in mijn verhaal. Anders dan je kent. Dichterbij dan je bent gewend.
Let op: in de intro deel ik dus (in stukjes theater, in uitgesproken schrijfsels, in woorden) mijn verhaal. Dat is niet triggervrij.
Durf je te zien?
Het is makkelijk om om seksueel geweld, seksueel misbruik en seksueel grensoverschrijdend gedrag heen te lopen. Het is makkelijk om het niet te (willen) zien. Om weg te kijken. En dat is (helaas) ook wat er in de realiteit vaak gebeurd. Veel mensen die misbruik/seksueel grensoverschrijdend gedrag hebben meegemaakt, hebben de ervaring dat mensen in hun omgeving liever wegkijken. Dat er niet over gepraat mag worden.
Dit kunstwerk geeft je de keus: loop je er omheen? Houd je je ogen dicht? Of durf je erdoor te lopen? Durf je de stroken stof met ervaringen van mensen vast te pakken? Durf je te lezen? Doe je je ogen open? Durf je te zien?
Van-kut-tot-kunst'jes
Woorden die gezegd zijn tijdens bijvoorbeeld seksueel misbruik, seksueel geweld of seksueel grensoverschrijdend gedrag. Of.. nare reacties vanuit iemands omgeving of vanuit professionals op dat iemand zoiets heeft meegemaakt.
Ik maak kunst van de woorden die we nooit hadden willen horen, maar die zo vaak eindeloos door ons hoofd blijven spoken. De woorden die we bijna nooit vertellen. De woorden waarvoor we ons misschien zelfs schamen, terwijl de schaamte niet bij ons zou moeten liggen. Al die woorden schrijf ik op handgeschept papier. Zodat heel de wereld kan lezen, wat normaal alleen degene die het heeft meegemaakt hoort.
Project 'Wat had je aan dan?'
"Wat had je aan dan?" Een vraag die te vaak wordt gesteld. Alsof het verschil maakt. Het kan je al-tijd overkomen. Wat je ook aan had. Hoe jong of oud je ook was.
Ik vraag mensen die seksueel misbruik, seksueel geweld of seksueel grensoverschrijdend gedrag mee hebben gemaakt welke kleding zij op dat moment aanhadden. Die kleding wordt verwerkt tot een verzameling die alle verhalen in z'n vezels draagt.
En wat gebeurt er als we er een prijskaartje aanhangen? Welke prijs betalen we eigenlijk voor het meemaken van seksueel misbruik/seksueel geweld/seksueel grensoverschrijdend gedrag?
Project 'Kassabon'
Ik heb mensen gevraagd wat seksueel misbruik, seksueel geweld en seksueel grensoverschrijdend gedrag hen gekost heeft. Welke gevolgen het voor hen heeft gehad.
Al die kosten zijn verwerkt in een enorme kassabon, die de impact van het meemaken van seksueel misbruik, seksueel geweld en/of seksueel grensoverschrijdend gedrag zichtbaar maakt.
Hel(p)ende woorden
Het kan ook anders. Woorden kunnen ook voelen als een zachte landing. Woorden die tegen mensen zijn gezegd, die hen hebben geholpen. Woorden die helend hebben gevoeld. Soms worden er zulke gouden woorden gezegd, in de meest open, kwetsbare en krachtige gesprekken.
Precies die kracht en die kwetsbaarheid probeer ik te vangen op handgeschept papier met gouden accentjes.
Daarnaast proberen we elke expo een plek te creëren, waar je als bezoeker woorden kan achterlaten die je tegen iemand zou willen zeggen die misbruik, seksueel geweld of seksueel grensoverschrijdend gedrag heeft meegemaakt. Wanneer je dat wil, mag je natuurlijk ook woorden, die hier door iemand achtergelaten zijn, mee naar huis nemen.
Ben jij bij de volgende expo?
Waar?
Nijmegen, bij Theaterwerkplaats Roest!
(Weet je een andere locatie (in Nederland of België) waar een expo kan/moet bestaan? Laat het me weten ([email protected])! Hoewel de locatie in Nijmegen prachtig is, is het niet voor iedereen haalbaar qua afstand. En de expo is zo krachtig dat die eigenlijk door heel Nederland en België te zien zou moeten zijn!)
Wanneer?
29, 30 en 31 mei 2026!
Voor wie?
- Voor iedereen die (op welke manier dan ook) seksueel geweld, seksueel misbruik en/of seksueel grensoverschrijdend gedrag heeft meegemaakt.
- Voor de omgeving van slachtoffers: partners, familie, vrienden.
- Voor hulpverleners/therapeuten/studenten.
- En juist ooook voor mensen die het thema niet van dichtbij kennen
- En ja, ook mannen zijn hartstikke welkom!
Kosten
Een kaartje voor de expo kost €25,00.
Is het voor jou financieel moeilijk of niet haalbaar om een kaartje te kopen, maar wil je wel graag komen? Er komt een mogelijkheid om een goedkoper kaartje te krijgen. Ik weet hoe het is om met heel weinig geld rond te moeten komen. Voel je dus alsjeblieft niet bezwaard. Ik vind het belangrijk dat de expo zo toegankelijk mogelijk is, voor zoveel mogelijk mensen.
Let op: De expo gaat niet triggervrij zijn. Maar we doen wel ons best om zo veel mogelijk veiligheid in te bouwen. Meer daarover lees je in de veelgestelde vragen onderaan deze pagina. Voel voor jezelf of het voor jou wel of niet fijn is om te komen.
De expo krijgt subsidie!
De expo wordt in 2026 mede mogelijk gemaakt door een subsidie van Stichting Socialrun (www.socialrun.nl)
Wat bezoekers van vorige expo's zeggen:
“De expo was voor mij bevrijdend. Zien dat het iedereen kan overkomen heeft me doen beseffen dat het dus echt niet aan mij, maar aan de dader(s) lag. Het heeft een deur open gegooid die ik lang dicht heb gehouden voor mezelf en anderen. Ik heb tijdens de expositie gedeeld: met de vriendin die ik meegenomen had, met het overige publiek, met jou als maker. Het heeft me doen beseffen dat ik niet alleen ben. Deze ervaring gun ik anderen ook. Zowel slachtoffers als dierbaren van slachtoffers, professionals, buitenstaanders, zelfs daders. Iedereen zou moeten zien wat voor leed dit met zich meebrengt. Het opent gesprek.”
- Nomi -
Wat bezoekers van vorige expo's zeggen:
“Mijn vriend kon voor het eerst echt begrijpen wat ik hem altijd probeer uit te leggen. Sinds de expo is mijn misbruik ervaring geen onbesproken en ongemakkelijk thema meer binnen onze relatie.”
- J. -
Wat bezoekers van vorige expo's zeggen:
“Nu pas begrijp ik wat het echt kan betekenen als je zoiets meemaakt. Elke zorgprofessional, therapeut of hulpverlener zou deze expo moeten ervaren.”
- A. (Psycholoog) -
Wat bezoekers van vorige expo's zeggen:
“De expo was mooi, intens, verbindend. Het gaf me het gevoel niet alleen te zijn. En het voelde ook heel veilig.”
- Y. -
Wat bezoekers van vorige expo's zeggen:
“De expo was als je eerste professionele massage terwijl je al jaren vaste spieren hebt. Er gebeuren dingen die je niet verwacht had, het doet pijn op plekken waarvan je niet wist dat het pijn kon doen. Maar daarna kun je voor het eerst in jaren vrij ademhalen, vrij bewegen. Ik raad wel aan om iemand mee te nemen die je kan opvangen terwijl je spieren ontspannen.”
- Anoniem -
Wat bezoekers van vorige expo's zeggen:
“Een hele bijzondere expositie die enorm binnenkomt. Rauwe woorden van mensen die iets hebben meegemaakt wat nooit had mogen gebeuren. Maar ook een expositie waar tegelijkertijd een veilige plek vol verbinding wordt gecreëerd, waar emoties en verhalen gedeeld mogen en kunnen worden.”
- Megan -
Wat bezoekers van vorige expo's zeggen:
“Het was meer, veel meer dan oké. Ik ben diep geraakt door jouw intro. Je muziekkeuze was spot on. Het is zoveel tegelijkertijd als je luistert naar wat iemand is overkomen: schok, afschuw voor wat aangedaan is, compassie, triggerend, koudmakend, confronterend, pijnlijk… Maar ook zeer krachtig, kwetsbaar, eerlijk, helpend, helend, zacht, uitnodigend, verbindend.
Zelden heb ik al deze emoties en gevoelens tegelijk gehad. Dit samen met de prachtige expositie, zo zorgvuldig gemaakt, zo liefdevol elke uitspraak behandeld, zoveel warmte voor zo’n kil en koud gebeuren wat seksueel misbruik toch gewoon is.. ”
- Helga -
Wat bezoekers van vorige expo's zeggen:
“Het was intens, sereen, confronterend en helend. Ik was sprakeloos toen ik mijn eigen ingestuurde kleding zag hangen. Dankbaar. Ik heb, nadat ik bij de expo was, besloten om open te zijn over mijn verhaal en het te delen op een aantal platforms. Er kwamen veel reacties: van steun tot herkenning en uiteindelijk ook face to face gesprekken over dit onderwerp.”
- Nienke -
De impact van 'NIET ALLEEN mijn verhaal'...
- Wie seksueel geweld, seksueel misbruik en/of seksueel grensoverschrijdend gedrag heeft meegemaakt, voelt: 'Ik ben niet alleen' & 'We mogen het hier over hebben'.
- De expo laat 'omstanders' en 'buitenstaanders' voelen hoe het is om seksueel geweld, seksueel misbruik en/of seksueel grensoverschrijdend gedrag mee te maken. Het maakt zichtbaar en voelbaar wat de impact is.
- De expo is een plek waar over deze thema's gepraat kan worden. Zonder kleiner te maken. Zonder in te houden. Zonder te minimaliseren. En die plekken zijn zó hard nodig!
- Voor de mensen wiens verhaal ik mag verwerken in de expo, voelt het vaak als een stuk(je) verwerking en heling.
- De expo bouwt bruggen. Er zit vaak een enorme kloof tussen mensen die zelf misbruik/seksueel geweld/seksueel grensoverschrijdend gedrag hebben meegemaakt en hun omgeving/'buitenstaanders'. Het is niet makkelijk om over deze onderwerpen te praten. Er is vaak van alle kanten voorzichtigheid, waardoor precies niet gezegd wordt, wat misschien wel ruimte zou moeten krijgen. De expo brengt gesprekken op gang, zorgt voor begrip en brengt slachtoffers en hun omgeving daardoor dichter bij elkaar.
- Hulpverleners en therapeuten die bij de expo waren, geven aan dat de expo ze heeft geholpen om beter te begrijpen wat het echt kan betekenen als je zoiets als misbruik, seksueel geweld of seksueel grensoverschrijdend gedrag meemaakt.
Voor wie het spannend vindt...
Ik zie je binnenkomen. Voorzichtig en tegelijkertijd vastberaden. Je kijkt om je heen. Je wil dit. Je wil, maar je weet dat het niet makkelijk gaat worden. Je weet dat dit gaat raken.
Ik kijk je aan. Ik lach en ik denk: 'Jij kan dit. Ik heb je vast, met losse handen. Ik zal je helpen dragen. Je hoeft niet alleen. We doen het samen.'
Terwijl ik tijdens de intro vertel hoe het misbruik bij mij opbouwde, totdat ik er niet meer uit kon, hoor ik een aantal mensen ademhalen op een manier die alleen maar kan betekenen dat er tranen zijn. Tranen zijn goed. Kom maar. Ze mogen er zijn. Je mag breken. Je mag helen. Je mag er zijn.
De theaterverlichting zorgt er voor dat het publiek voor mij een zwart gat, gevuld met gedachten en gevoelens is. Ik kan niemand echt zien. Niemand echt op zicht onderscheiden. Alleen op gevoel.
In een flits van een lamp zie ik een hand op je been, en ik denk: 'Fijn, je bent niet alleen.'
Na de intro loopt de zaal langzaam leeg. Mensen druppelen de expo-ruimte binnen. Jij niet. Je blijft zitten. Half verborgen in een knuffel met degene met wie je samen bent. Half zichtbaar door verhalen vertellende tranen. En ik weet nog dat ik dacht: "Goedzo lieverd. Je hebt de tijd. Je hoeft nergens heen. Laat het er maar zijn."
Knuffelend worden tranen gevangen. Ik laat jullie samen zitten, maar blijf in de buurt. Ik laat je niet alleen. Je hoeft niks tegen me te zeggen. Je hoeft me niet aan te kijken. Je mag doen wat goed voelt voor jou. Luisteren naar wat jij nodig hebt. Ik zie je. Ik ben er. Op een afstandje help ik je te dragen.
Als de tranen ruimte hebben gehad, je lijf bij heeft kunnen komen en je weer adem hebt kunnen halen, sta je op. Voorzichtige maar vastberaden stappen richting de expo. Af en toe een arm om je heen. Een hand die jouw hand zoekt. Je vindt je weg. En ik vind je dapper. Dapper en sterk.
Je bent er. Je voelt alles wat er is. Je bent er. Je bent genoeg. Het is goed zoals het is.